مدت درمان به شرایط استخوان، محل ایمپلنت، نیاز به درمان‌های مقدماتی و زمان لازم برای جوش خوردن ایمپلنت با استخوان بستگی دارد. در برخی موارد درمان چند ماه زمان می‌برد.

قرار دادن ایمپلنت معمولاً با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. ممکن است پس از جراحی، کمی درد، تورم یا ناراحتی وجود داشته باشد که معمولاً با مراقبت مناسب و داروهای تجویزشده کنترل می‌شود.

در بعضی شرایط امکان قرار دادن ایمپلنت هم‌زمان یا با فاصله کوتاه پس از کشیدن دندان وجود دارد، اما همیشه این کار مناسب نیست. وضعیت استخوان، عفونت، لثه و محل دندان باید بررسی شود.

دوام ایمپلنت به عوامل مختلفی مانند کیفیت استخوان، رعایت بهداشت دهان، وضعیت لثه، فشارهای جویدن، دندان‌قروچه، مصرف دخانیات و معاینه‌های دوره‌ای بستگی دارد. مراقبت مناسب نقش مهمی در دوام درمان دارد.

بله. ایمپلنت هم مانند دندان طبیعی نیاز به مسواک، نخ دندان یا ابزارهای کمکی مناسب، رعایت بهداشت لثه و معاینه دوره‌ای دارد. بی‌توجهی به بهداشت اطراف ایمپلنت می‌تواند باعث التهاب لثه و مشکلات بعدی شود.

اگر استخوان کافی برای قرار دادن ایمپلنت وجود نداشته باشد، بسته به شرایط بیمار ممکن است درمان‌های تکمیلی مانند پیوند استخوان یا روش‌های جایگزین بررسی شود. تصمیم‌گیری در این مورد نیاز به معاینه و بررسی عکس‌های دقیق دارد.

ایمپلنت جایگزین ریشه دندان از دست‌رفته می‌شود و معمولاً بدون تراش دندان‌های مجاور انجام می‌شود. بریج برای جایگزینی دندان از دست‌رفته به دندان‌های اطراف تکیه می‌کند. انتخاب بین این روش‌ها به شرایط دهان، دندان‌های مجاور، استخوان، هزینه و انتظار بیمار بستگی دارد.